Jeanne Moreau is een beroemde actrice, zowel op het toneel als op het scherm, van nature begaafd voor een rijk scala aan artistieke uitingen, waaronder zang, en geliefd en bewonderd over de hele wereld. Maar is het bekend dat ze ook drie films schreef en regisseerde tussen 1975 en 1983?
In haar eerste fictiefilm, Lumière (1976), roept ze de wereld van de cinema op, als van binnenuit gezien, door te focussen op vier bevriende actrices (waarvan ze er één zelf speelt) die elkaar ontmoeten en hun professionele en emotionele ervaringen delen.
In L’Adolescente (1979) volgt ze de 12-jarige Marie terwijl ze wat van haar zorgeloze geest verliest tijdens de gevaarlijke overgang van kindertijd naar vrouwelijkheid, wanneer haar geweten ontwaakt en de taal van volwassenen duidelijk wordt.
De derde film is een portret van Lillian Gish (1983), het tere kind van de stomme film, wier carrière lang werd geassocieerd met die van D.W. Griffith, de briljante uitvinder van de zevende kunst. Een ontmoeting en uitwisseling met een van de eerste sterren van de Hollywood cinema.
Er was niets voorbedacht aan haar carrièrepad… Alleen een weg gevoed door ontmoetingen en gepassioneerde banden met de cinema leidde haar naar het regisseren. Haar films waren jarenlang ongezien, omdat slechte kopieën verhinderden dat ze werden vertoond. Een van de eerste doelstellingen van de Stichting Jeanne Moreau was om ze te laten restaureren en digitaliseren, zodat ze eindelijk opnieuw kunnen worden bekeken en heroverwogen, en vervolgens ontdekt door jongere generaties.