Speciale vertoning in aanwezigheid van de regisseur.
Gevolgd door een Q&A met het publiek.
Een intieme familiefilm waarin de regisseur het dagelijkse leven van haar moeder en
schoonbroer volgt.
“In 2018 ging het helemaal niet goed met mijn broer Damien. Hij ging door een moeillijke periode waarin hij zich wou laten behandelen, maar niet de gepaste structuur vond. Hij was verdwaald en mijn moeder was in paniek. Daarmee ben ik opgegroeid. Ik wilde alles nemen als een groot blok aarde, en zeggen: van deze modder, we gaan er een standbeeld van het maken. Het maakte niet uit welke vorm het aannam. Aanvankelijk was de film helemaal gericht op Damien. Ik heb hem veel over zichzelf laten vertellen… Ik wilde zijn verhaal weten en zijn standpunt kennen. Gaandeweg ontdekte ik dat telkens ik Daniel alleen filmde hij meer gesloten was als mijn moeder erbij was. Als ze samen waren, waren ze gerustgesteld in elkaars aanwezigheid. Een paar maanden voor de opnames, tijdens de tests met de crew, werd het duidelijk dat de film over hen beide zou gaan. Bij het schrijven was ik bang dat hun relatie niet sterk genoeg zou zijn om de hele film te dragen. Maar uiteindelijk was hun relatie zo echt en sterk dat ik de film en zijn vorm in de montage vereenvoudigd heb.
Het is net als in de keuken, als je goede producten hebt, moet je niet te veel extra ingrediënten toevoegen, anders verlies je de smaak…”
De film won de Bayard d’Or Prijs voor Beste Film en de Agnèsprijs op het FIFF.