Palace, een lange geschiedenis…

Het gebouw waarin de bioscoop Palace is gevestigd, is een echt Brussels erfgoedpareltje. Het duurde meer dan een eeuw voordat het zijn oorspronkelijke functie terugkreeg: een entertainmentcomplex. Vandaag de dag belichaamt het gebouw nog steeds de geest en de stijl van de Art Nouveau. Een blik op een lange geschiedenis.

Als je meer informatie wenst over de renovatie van het gebouw, lees dan de visie van Alain Richard, wiens architectenbureau de opdracht kreeg om Palace te renoveren.

1881

Het Hôtel des Ventes de Bruxelles, ontworpen door Albert Dumont, wordt gebouwd op een Y-vormig stuk grond waar later het Pathé Palace zal komen. Het heeft een “rijke” gevel, die uitkijkt op de Anspachlaan, en twee meer “discrete” gevels, die uitkijken op de Van Praetstraat en Borgval.

1913

Charles Pathé, een pionier op het gebied van filmdistributie, geeft Paul Hamesse de opdracht een multifunctioneel entertainmentcomplex te ontwerpen naar het voorbeeld van de theaters “in Italiaanse stijl”. Als leerling van Paul Hankar ontwerpt de architect daarop “de grootste bioscoop van de stad” (2500 zitplaatsen), die vanwege de weelderige inrichting nog lang in het geheugen van de Brusselse samenleving gegrift zal staan.

1926

Het bedrijf Pathé Frères wil dit “Grand Palais d’Attractions” omvormen tot een moderne bioscoop. De architect Gustave Hubrecht verbouwt het gelijkvloers van de grote zaal: een deel van het parterre wordt verhoogd om het visueel comfort voor het publiek te optimaliseren en het café in Moorse stijl wordt opgedeeld in loges met scheidingswanden.

1929

Met de komst van de geluidsfilm worden aan de achterkant van de schermen luidsprekers toegevoegd. De orkestbakken, waar het orkest zat in de tijd van de stomme film, worden vervangen door extra rijen stoelen en de muren van de zalen worden bekleed met materialen om de akoestiek te verbeteren.

1950

Het bedrijf Pathé Frères geeft de architect Rie Haan de opdracht om de zalen “in Italiaanse stijl” van Palace te moderniseren. De oorspronkelijke decoratie-elementen worden grotendeels afgebroken om plaats te maken voor ruimtes die vlotter toegankelijk zijn. Er blijven nog een paar overblijfselen uit 1913 bewaard, maar ze worden aan het zicht onttrokken, zoals de Hamesse-foyer.

1952

In het kader van een andere opdracht, voor rekening van het bedrijf Het Brussels Tehuis, verbouwt Rie Haan een deel van de locatie tot winkels en woningen.

1973

De bioscoop sluit zijn deuren. De vestiging van een Bauknecht-showroom in de vestibule van de Anspach-vleugel in 1976 is een vreselijke klap voor het imago van de locatie. Er wordt een tussenverdieping toegevoegd waarbij het lagere gedeelte van de dubbele trap wordt gesloopt. Op de plaats van de parterre van de grote zaal komt een parkeerplaats en het gelijkvloers van de Anspach-gevel wordt bekleed met metaal.

1994

Het Pathé Palace Café (PP Café) opent zijn deuren op het gelijkvloers van de Van Praetstraat. De decoratie van de bistro is duidelijk geïnspireerd op de stijl van Paul Hamesse: de zuilen zijn versierd met kopieën van de vergulde koppen van de Anspach-foyer, de muren en plafonds hebben sierlijsten en picturale decoraties die letterlijk gekopieerd zijn, en de banken uit dezelfde foyer worden hergebruikt.

1997

De drie gevels en de Hamesse-foyer worden beschermd door de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen.

1998

Na 41 jaar krijgt het gebouw dankzij het Kladaradatsch-project eindelijk zijn oorspronkelijke bestemming terug! De grote filmzaal uit de jaren ‘50 wordt in drie delen verdeeld. De overblijfselen van het plafond uit 1913 worden verwijderd om plaats te maken voor een nieuw cassetteplafond, dat garant staat voor een superieure akoestiek en verbeterde brandwerendheid. De architect Joël Claisse leidt de zorgvuldige restauratie van de Hamesse-foyer en de bijbehorende galerij.

2001

De Franse Gemeenschap koopt het gebouw. De architect Olivier Bastin installeert in het gebouw een aangepast podium, waardoor het Théâtre National de Belgique er tot eind 2004 zijn intrek kan nemen, in afwachting van de opening van zijn nieuwe locatie aan de Emile Jacqmainlaan.

2003

De Franse Gemeenschap lanceert een projectoproep voor de herbestemming van de locatie tot een arthouse-bioscoop “die de film van de Franse Gemeenschap van België en de Europese film in het algemeen in de kijker zet”.

2004

De vzw Le Palace wint de projectoproep, gesteund door een aantal grote spelers uit de Belgische filmwereld: Luc en Jean-Pierre Dardenne (Les Films du Fleuve), Patrick Quinet (Artémis Productions), Eliane Du Bois en Stephan De Potter (Cinéart-Cinélibre), Nicole La Bouverie (Zénab). Op het programma staan Belgische en Europese arthouse-films, educatieve activiteiten en grote evenementen.

2006

De Franse Gemeenschap keurt de overeenkomst goed om het gebouw gratis ter beschikking te stellen en in een programmaovereenkomst verbindt de vzw Le Palace zich ertoe de toegang voor iedereen tot cultuur te bevorderen. De keuze valt op het architectenbureau Alain Richard om deze ambitieuze renovatie in goede banen te leiden. Eén sleutelwoord: veelzijdig gebruik. Gezien de complexiteit van het project is de startdatum pas voor midden 2009 voorzien.

2012

De opeenvolgende transformaties en bezettingen van het gebouw hebben geresulteerd in een reeks ongestructureerde ruimtes. Om de samenhang die deze emblematische locatie verdient te herstellen, kiest Alain Richard ervoor om “leegte te creëren” rond de bestaande elementen en natuurlijk licht binnen te laten in het midden van het complex. Zijn uitdaging krijgt concreet vorm in november 2012 met de start van de werkzaamheden.

2018

Na vijf jaar renovatie verrijst een nieuwe Palace-bioscoop. Vier state-of-the-art zalen, een restaurant en een groot aantal multiculturele ruimtes vormen samen een entertainmentcomplex dat gericht is op ontdekking, educatie en verdraagzaamheid.