03.07.2019 > 13.08.2019
Sun Screens is de uitgelezen kans om uw nieuwsgierigheid te prikkelen. Parallel met onze reguliere programmering hebben we besloten u een reeks onuitgegeven titels aan te bieden. De eerste twee, met hun scherpe esthetiek, flirtend met het genrebeeld, dompelen u onder in een broeierige zomerhitte die de tieners van een Braziliaanse buitenwijk in de greep van een seriemoordenaar lijkt te verdoven (MATE ME POR FAVOR van Anita Rocha da Silveira), of confronteren u met het verontrustende gedrag van hoogbegaafde jonge leerlingen die de vervanger van hun leraar letterlijk lijken te hypnotiseren (L’HEURE DE LA SORTIE van Sébastien Marnier). Twee adembenemende films die op merkwaardige wijze met elkaar in gesprek gaan.
Niet minder verontrustend is GOD EXISTS, HER NAME IS PETRUNYA van Teona Strugar Mitevska, een zwarte komedie vol heerlijke scènes die het portret schetst van een gewone dertiger en een voorbijgestreefde patriarchale maatschappij. Een scherpe en bijtende film; feministisch en menselijk. Een ander portret is dat van Leo, een jonge sekswerker op zoek naar liefde en zichzelf, tot leven gebracht door Félix Maritaud, die door Camille Vidal-Naquet rauw en naakt lijkt te zijn gevangen (SAUVAGE).
Sun Screens biedt ook de mogelijkheid om grote klassiekers (in 4K-gerestaureerde kopieën) in de allerbeste omstandigheden te (her)dekken. We zijn dan ook ontzettend enthousiast om het trio Marilyn Monroe, Tony Curtis en Jack Lemmon onder regie van Billy Wilder nieuw leven in te blazen in SOME LIKE IT HOT (1959). De film, die vaak wordt beschouwd als dé referentiekomedie, schudde eind jaren 50 de moraal en heel wat fatsoensnormen door elkaar. Een fatsoen dat eveneens op de proef werd gesteld door Joseph L. Mankiewicz in SUDDENLY, LAST SUMMER (1959), de bewerking van het eenakter van Tennessee Williams waarin Katharine Hepburn en Elizabeth Taylor tegenover elkaar staan. Tot slot, vooraleer we onder het oog van Andrei Tarkovski koers zetten naar de planeet Solaris (SOLARIS, 1972), worden alle codes aan diggelen geslagen in het hart van EASY RIDER van Dennis Hopper (1969).
Naast deze uitnodiging tot ontdekking presenteren we met trots de laatste documentaire van Agnès Varda, VARDA PAR AGNÈS (2019), waarin de filmmaakster reist door haar eigen filmografie, haar verhaal doet en zo ook een andere geschiedenis van de Cinema vertelt. De uitnodiging was te mooi om niet ook drie van haar fictielangspelers opnieuw uit te brengen. We kijken er bijzonder naar uit om de gerestaureerde kopieën van CLÉO DE 5 À 7 (1961), L’UNE CHANTE, L’AUTRE PAS (1977) en het te miskende LE BONHEUR (1965) te vertonen. Drie titels waarvan de moderniteit en het tijdloze karakter iedereen zullen overtuigen.
Nicolas Gilson, filmprogrammator bij Palace.